Güneşin Bir Soluğu
Mavinin içindeki gülüşüne sarılmaktı
Somurtan uykumun düşü
Gönlümdeki şark çıbanı çerçevede
Elinin tersinin yanık resmi
Yörüngenin en uzağına yıkıldım
Kaldırmak isteyen loş bir hüzün
Yirmi dört ayar safrandan sızıyor
Huzmelerin hafızama
Yaprak yaprak ağlayan sonbahar
Yakın akrabam
Kış günleri ana baba bir kardeşim
Senin uzaklığın çekiyor
Üç idam sehpasında üç cemrenin ipini
Boşuna hevesleniyor hava su toprak
Selamı sabahı kestik
Hasım oldu süslü bahar ile
Arkasında gezen topuklu yaz
Dik ışınlarının tebessümü kaşımıyor
Çınar bekleyişimin gölge derisindeki uyuzu
Edebiyatın şimşekleri gözlerimde çakıyor
Sevda şiirlerimin kuşları gürlüyor
Mısralar aşağıya kanat çırpsa ne olacak
Yanağımın humuslu yamaçlarını
Fallarda öpmüyorsunki
Telvesinde sevdalar başaklansın
Sırtımda demiri eriten ayaz
Gönlümdeki memlekette
Kıtlık var
Veremli karanlığımda
Güneşin bir soluğunu
Hiç bir şeye değişmem