Gurbet

Gurbetin en ağır makamındayım

Keskin hançer dayanır sabrıma

Kahırlı volkanlar patlarken ruhumda

Ana, dalıp gidiyorum çaresizliğin girdabına

Sancının katranı dökülür dizlerime

Künyem sürgünde boğuluyor damarımda canlar

Özlemin soğuk kuyusunda kimsesiz mezarken

Ana, mahşer ateşiyle yanıyorum buralarda

Ağlarım gecelerden kangren yaralarım üşür

İçimdeki dağlara asarım hasretliğimi

Buruk ukdelerle acılarım birikirken

Ana, iniltili susuşlara hüzünle direniyorum