Güven Nedir

Bir ipin ucunda bekledim seni

ip bana benziyordu

kopmakla inanmak arasında

ince bir telaş

Bir kelimeyi fazla tuttum içimde

 adı güven

fazla tutulunca

 bir cam bardak gibi çatladı

Sen yürürken

zemin değiştiriyordu

ben buna kader dedim

yerçekimi güldü

Bir bakışın vardı

içinden geçilmiyordu

geçmeye kalktım

kendimi düşürdüm

Aşk sandığımız şey

bir sandalyeydi

belki oturduk

ayağı eksikti

Güven,

düşerken öğrenilen bir dildir

konuşanı az

susarak bilen çok

Şimdi kalbimde

kırık bir pusula

hep seni gösteriyor

hiç yönü yok

 Turgay Kurtuluş