Hafif Hafif Esen Bir Yelin Eşliğinde

Ölmek mi lazım ille

Yaşamak için

Yanar iken yürek

İçin için,

Varlığın

Yokluğuma

Bir intizar belki

Bir nevi bedduası kaderimin,

Nerden

Bileceksin ki,

Belki

De

Şanssızlığımın

Bir üst kademesi

Zamanlar mekanlar

Birbirlerinden teğet geçerler iken,

Sanki mesafelerin

Çok

Umrunda da

Dönen çarkın seyrinde,

Yaz çiz

Acizliğe bir gökyüzü

Bulutlar olmasın içinde,

Olsun göğsünde

Tek,

Bol bol bir mavi

Güneşle öpüşen

Hafif hafif esen bir yelin eşliğinde

Yüzü okşayan

Bir tebessüm ile,

Daha

Ne

İster ki

İnsanoğlu

Hisseder iken

Ta iliklerine kadar

Hayatın şu mucizesinde

Ne varsa yaşama

Dair,

Bırak alsın

Alsa da bizi ebedi esir...

* Berlin, 04.09.2021 *