Hasret

Hasretinden yer ağlar

Hasretinden gök ağlar

Hasretinden iki büklüm dağlar

Gel, Ey sevgili!

Yerde gökte hasretin var...

Hasretinden tohum vermez oldu dallar

Hasretinden kıpırdamaz oldu yapraklar.

Hasretinden dinmez oldu fırtınalar...

Hasretinden sönmüyor yangınlar...

Gel, Ey sevgili!

Seni bekliyor çoluk, çocuk ve ihtiyar...

Hasretinden akmıyor sular

Hasretinden akıyor gözlerden yaşlar

Hasretinden çoraklaştı topraklar

Hasretinden ağlıyor gökte bulutlar

Gel, Ey sevgili!

Hasretin gönülleri yakıyor...

Gel, Ey sevgili!

Hasretinden ötmez oldu bülbüller

Hasretinden açmaz oldu bahçemizdeki güller...

Hasretin yeri göğü yaktı

Bulutlar gözyaşı olup aktı...

Hasretinden ne çabuk geçti ömürler

Gel, Ey sevgili!

Yerde gökte hasretin var...

Gel, Ey sevgili!

Bitsin hasretler, gülsün yüzler

Bayram etsin yerler gökler...

Sevinsin gökte melekler

Şükretsin diller,

Seni bekler yerler ve gökler.