Hatırlarken İnsan Olduğumuzu

sanma

tek kelimeler düğümleniyor boğazım da

görünce

yaşayınca

canın bir kıymeti yok artık

çıkınca

çıkılınca

insanlığın dışına,

dilim

mahluk dahi demeğe varmıyor

bunlara,

nasıl bir ruhsa

kıyıyor gözünü kırpadan

onca insana,

hiç bir sebeb gerekçe olamaz

olmamalı buna

haklı olmuş olmak olsa da

hesapta,

yine

de

intikam

yazmıyor yazamaz lügatım da

yoksa

bir farkımız kalmaz,

bir farkımız

kalmalı

bu

canilerin inadına...

yetmeli bu kadar karşılıklı düşmanlık

yetmiyor mu kaybetmek

her an

her anı

bitsin artık bitsin

yasımızın taksiratı...

atılan naralar

değiştirmez hakikatı

bir şeyler yapmak gerek

bir şeyler

değiştirmek için gidişatı

yoksa tek dilekler lanetlemeler

cüce kalacak

her zaman ki gibi

yoksa için de içimiz de sevgi

hatırlarken insan

hep

insan

olduğumuzu...

(Berlin,12.12.2016)