Hayal Oku Mu Yoksa

Ey dil-bendim

sürme gözlerde yer tutunca

daha iyi görmeye sebep olunurmuş

bağlanmışsa birde ben gibi

Leylası o Mecnun'a

şiire yanlış manayı vermek fena olurmuş

ki konuşsam da konuşamaz

her birine dil bende duası

yinede dinletip de cür'etimi bağışla

yazmamın meyvesi hatıralardır

zor olanın incisi bil ki yaşatmaktır

körün kılavuzuna,

değneğine bile itibar edemezken

yine de cazip gelmekte

ilmek ilmek duyguları dokumakta

boşuna mı iki zıdda bu yürekli sevda

böyle düşmüş serkeş uykularımda

böyle saklıya

içime derine

sabah akşam içtiğim;

gönlümün kanından

akıl bahsinden can bahsine geçişim

özür getirirken bile suça razıyım demişim

lafsız sözsüz iki yüzlülüğün ortasında

kıyımın bile çıkarsız

anla bu özlemli koşmadan

şüphesiz bir lokma tohum gibi

derya gibi buram buram özlediğim

ya boğazımdan geçmez de;

yutamayacak ve boğulacak olursam

dil-dârım

zor olanın gönlünde bile

göz yaşın zevki yokmuş

bak ki yüzümde

biraz önceki elemden

kızgınlıktan...

çaresizlikten...

rengim kaçtı diyebilmek isterdim

yanlışta doğru kalmasın

ki sual de cevap da yok olsun

tatlı vaat öğrenebildiğim hanidir

makberi kimler kazmış ki mezarı olsun

varsa kınanması ismiyle anılsın

gizlenmeyin edebim demlerinde

ki canı terk etmekten korkarım

baksan hayret içinde sevmeler

bırakın da şükredeyim

şu an ki geceme

...ve derim inkâr etmem neye yarar

sinem-i nazarının içinde

sevmelere geç kalmışım

bütün hoş olmayan şeyler ezel ebet

aslında dilimin söylediğiyle,

yaydan fırlayan oka benzer ya

hayal oku mu ki muhatabına?

acısından bitse de korkusu

sinemi deler vura vura

ya avazı ...

sol göğsüme düşer yerle gök arası