Hayat - 2

/ardım git ! /

Bir adım boyu yalnızlığımın sesi

Ağaçları,kuşları,yolları ve bana uzanan kolları ?bırak' eylemi

Kendim gibiyim sana benzeme telaşlarımdan yorgun

Hali hazırda bir sen giyinirken ellerimin buzullarına

Ayrılık olmalı diyor hayat

Kavuşmalarıma...

Sırtımı dönüyorum sana

Sana ve edepsiz uzaklığımıza

Şiir diyorum,bir kaldırım taşı yalnızlığında

Bütün sokak köpeklerinin açlığı kadar acı(kı)yorum içinde sen geçen paragraflara

Ama yırtılıyor adresine ?sözcüklerindendir' diye yazılmış mektuplarım !

Bir gece vakti

Aşkı düğümlüyorum kuyruklu yıldızlara

B/atıl bir sözcükten öteye geçmiyor !

Anlasana yalnızlık kadar düş kurabiliyorum

Sensizlik kadar acısa da yüreğim

Kendim kadar direnebiliyorum yokluğuna...

/ardım git/

Bir hayat boyu düş ülkemden uzak kalış

Sesinde boğulan yankısız bir yakarış...

Adımlarım çıkmıyorsa yollarına

Köşe başlarından dönüyorsa yazgım

Sana içimin seslerinden sözcükler söylemiyorsam

Sen,özgürlüğü kuşatılmış kimliğinle sabahlarıma gülümsüyorsan

Ve gülümsetiyorsan beni

Dönüp ardıma bakmadan

Gözlerinin mahmur hülyalarına dalmadan

Yaşamayı öğreniyorum...

Sana gelişlerime ket vuran zamana

Senden gidemeyen adımlarıma

Ve dahası yalnızlığıma

Hayat diyorum !

30/08/2012

17:30