Hayat

Ahir uykunun koynunda hoyratça akıp giden zamanda

Kendi hüznüyle örseleniyor umut

Eskimiş yüzüm, tuz kalmadı hayata

Yaşanmışlıkların sürüklediği kırık ırakların

Aşikâr zerrecikleridir

Doymamış zemheride ruhu besleyen yolculuk

Yol kırmızı, gök sarımsı hayatın

Çorak topraklara düşen

Gözyaşının masalıdır bir bakıma

Mevsim ne olursa olsun

Çocukların uçurtması gibi düşler

Haylaz vakit, çığlıkla helalleşir hayat