Hem Yel Hem De Rüzgar

Mahlukat olarak gelmişik şu dünyaya

Başımız bir türlü değ/e/medi göğe

Daha ne ister ki şu insanoğlu da denen

Bir kalbi bir yüreği de olmuş olsa da,

İstemesi bitmez tükenmez bir türlü

Gözü doymaz geçmez nefsine sözü

Rabbena hep bana sanki kazık dikecek

Şu dünyaya, bir nevi bu kainatın döngüsü,

Akıl ermez fikir yetmez yaptıklarına

Bin dereden su getirir lafa gelince

Kendisi hep haklı karşıdakinin suçu bariz

Bahane üretmekte de yoktur üstüne her halükarda,

Ne ders çıkarır nede pişmanlık duyar

Bencillik had safhada anlamsız bir diyar

Gittiği yol aslında bir çıkmaz sokak

Farkına vardığında çok geç artık hem yel hem de rüzgar...

* Berlin, 19.06.2020 *