Hena 2-III

Bu şiirin Hikayesi: 

Bu şiir, gündelik hayatın sıkıntıları arasında bunalmış bir bireyin düşünsel yolculuğunu anlatıyor.

Toplumsal baskı, korku ve fısıltılar arasında nefes almaya çalışan kişi, başkalarının korkularının gölgesinde yaşamını sorgularken, varoluşsal bir sıkışmışlık hissediyor.

Şiir, modern insanın içsel çatışmalarını ve toplumsal normlarla olan mücadelesini sembolik bir dille resmediyor.

........

Oduncu odun verecek

Elindeki odunla dayı erincine erecek

Bu sıkışmışlıkla

Seyri hamla

Fikri meşgul çevre sakinleri, düşünceyi serecek

Tele kulaklarla tapelenirsin

Korkularıdır aslında

Kendi fısıltılarını büyütmüşlerdir ama

Onların korkuları sende gölge

Gün koymazlar sana nefes alacak:

Sanki onlar hiçbir şey bilmiyor

Dersin ki; “çağırsalar gelirdi!

Niye kaçsın adresi belli...

Bu maaşla geçinsinler de göreyim

Çarşıyı pazarı bilmezler mi?

Acaba bugün ne olacak?”

Gibisinden hikayelerle düşünsel bunarsın

Farkında mısın bilmem, korkularını saygı gibi sunarsın

Minik minik

Parçapinçik

Isırıklarda arayacaksın giz izlerini

Birbirine ulanıp lokma yapılıyor görmez misin?

Ezilirsin Hena, ezilirsin

Az bir kül koru ışıltısındaki ağır sorular altında

Tarihi fısıldarsın kendinle

Groteskti deneyimleme mi, öldü?

Toplumsal deneyimleme mi denmenin saltında

Karbon ile hidrojen ile

Vel hasılı atomlarla, kalıpsın

Onlar senin değildir

Sen onlarınsın

Deneyimleyen his ile içsel benci ve

Sosyal, toplumsal olanla; bilinçsin

Yazın da kışın da

Enerji düzeniyle izole ben

Sosyal olan, toplum olan sana

Senin dışındaki kolektif bilinçle yen

Evrensel olanın

Birinci entropi yasasıdır dağılmak

Dağılırsın

Her şey yokuş aşağıdır.

İşte burada

Her şey gibi geçici

İçsel, izole bir enerji durumla bencil

Kolektif enerji düzenli durumla yokuş yukarıyı seçici

Yokuşlayışta yaşamın

Yokuş aşağıyla ölümün

Bir yanın iniş aşağı uçurum

Bir yanı dik bir yokuş

İşte bu arafat ı şafak vuruşla

Nadir açan çiçek gibi

Isırıklara

Benci ve özgecil duruşla

Kırılan yokuş aşağı kalp ile

Yokuşlayışta örülen ilmek ilmek

Sevecen insan oluşa duygu

Hepsi aynı anda

Hızlı ve yavaş durumların, süpervizörle

Bunlar hep

Anlamanın, anlatmanın zorluğu ve kolaylığı durumlardır.

Dağılırken düzen düzensizliğe

Ben gibi izole yapılarda kırılan kalp ile birikir...

Unutma evren de izoledir

Ya sen Hena

Biz evrenin olgu ve oluşlarıyla

Bir yanınla yokuşlayışta soytarılığa

Bir yanınla iniş aşağıda inandırtıra

Direnebilir misin evrene?