Her Aşk Ve Her Gece Biraz Afrikalıdır

ha yüreğimin sana olan ihtiyacı,

ha bütün bir afrikanın açlığı,

ikisi de acı...

acı ikisinde, ama farklı;

benim sevdam kara, onlarınsa tenleri...

ve biliyorum ki

insan suçlu, tanrı haklı...

tanrı haklı...

sevgilim

ona döndürüleceğiz,

açılarımız aynı olmasa da acılarımız aynı

döneceğiz hepimiz, gitmek niye?

-gitme-

kal.

çünkü benim sana olan sevdam az biraz vietnamlı,

kamboçyada nefes alıp veren bir hollywood meraklısı.

sense özgürlük vaadeden, macezen az biraz amerikalı

biraz fiyakalı, biraz uzak, ama hep uzaktan şaşalı...

ve biliyorum ki yalancı,

bana hep yabancı...

oysa

kırık ironilerle doğrultup kendini düşmüşlüğünden mısralarca,

bahsediyorsa daim aşktan, o hercai mağrur anlatıcı;

seni yaşarım, sen yaşarsın bende, gözlerim yaşlanır

oysa güzel olan hayat değil, sadece okunan kitaplardı...

en güzeli şöyle başlıyordu;

"oku!

yaradan Rabbi'nin adıyla, oku!" ...

sevgilim,

açtığın bu yaradan sızan mısraları, oku...

ve bilmiyorsun ki

sevmem ben karanlığı.

çünkü her yer biraz afrikalı,

biraz yüreğim,

biraz da acı...

-lütfen, kaçırma gözlerini

bende akşam oluyor-

doluyor içime sanki hiç geçmeyecekmiş gibi bir sancı...