Hera

gülüşüne dökülür yeryüzünün tüm ırmakları

eşkıya zamanlarda yağmalanırken tutkular

şehrini yitirmiş bir güvercindir patikalarında aşk

ansızın çalar kapını / çekip vurulmak için yüreğinden

kimliksiz bir tutkuya

izinde kaybolmak istiyorum Hera

bir gün döneceğini söyle göçmen kuşların sesiyle

gülüşünden dökülür tüm dualar

satır arası sevişelim desek İbranice'de

Arapça'da recmediliriz sorgusuz

iklimin geçitsiz bir ege olur aramızda

masallara karışır sesimizin yangını

izini bulmak istiyorum Hera

vurgunsuz bir bahar sürgünüyle

papatya kırıntıları dök yollarıma

çekip vurulmak içindir gece

kutsal bir ayrılığın ilk ayetinde

bana yokluğunun adresini söyle Hera

çalınan tüm kapıların boynu büküklüğünü

gülüşünden sökülürken ebabiller

kuşluk vakitlerinin tenhalığını söyle

kim tutar mutsuz geçen bir ömrün çetelesini

matematik vazoya ıslanmaz Hera

iki kere iki yalınlığında yeşer dallarımda

gülüşünün kalesine çekilsin sokak cıvıltılarının bayrağı

egemenliğini ilan edince çocukluğumun unutuş saati

tüfeğimi yokluğunla doldur Hera

incitmesin senden gayrisi yalnızlığımı

kendimin mültecisiyim nereden baksam yabancı

ara beni mevsimlerinde

izini bulmak istiyorum Hera

çıplak ayaklarınla bas yüreğime

dağlansın tabanları ıraklığın

bir sabah çalsam kapını Hera

elimde boş bir kahve fincanıyla

sınırlar olsa da aramızda komşuyuz ya...

Mart 2012 / İzmir