Hercaî Sancı

Acı kaynıyor damarlarımda

eksenimde dönüyorum

Boş lambalar devrilir

kuytularımın ücrasına

Yaralarımın yuvasına kuşlar

ağrı taşırken

Bilyesini kaybetmiş çocuk

hüznüyle yanarım

Sevda olur vakit, hüzün izlerim

sesiz

İçimin faylarında dolaşır

yokluğun kördüğüm olur

Umutla hayata sarılmışken

uzanan elerim Yolcukların raylarında kagren

ruhumu heyelan sarar

Devrilen dünlerin mor

fincanında alevlenir bedenim

Ters düz sayfalarda gülüşünü

ararım

Azaplarım kurulan saatlerin

çarkını sıyırırken

Hercai sancıların kamburunda

böğrümü hüsran sarar