Hiç Döküldü Meyhanede

hiç döküldü meyhanede

boşluğuna kadehin

bir fasıl başladı

hüzzam

oysa,

anason kokuyordu nefesim

kaçak şarkılar söylüyordum soluğumu sıkarak

ay vuruyordu yağmur kiri camlara

ne çok özlenmişti yıldızlarda adının baş harfi

ne çok özlemişim seni

avuçlarım ısındı üzüm gözlerine kirpiklerimi sürerken

dudakların kavuşuyorken mabedinde hasretin

küsüyordum takatsizliğine ihtiyarlığımın

sana bakarken yaşlandım gül yüzlüm

ne çok unutmamışım meğer seni

kayıplardan sonra onca

yıllar çiftleşirken yalnızlıkla

ne çok küsmüşüm sana beyhude

sana küsmüşüm beyhude

sensiz geçen yalnızlıklarda

gel,

hasretim çilesini doldurmadan

gıyabında gurbetin

sil dudağımın pasını

rüzgar götürmeden ömrümü.....