Hiç Görülmemiş Bir Düş

Boğazına takıldım İstanbul... Sırtına vurdum kırık hüznümle, suyuna gittim

Hadi aksır... At içinden beni uzağıma... Sonra çok yaşa...

Selamladım kimsesiz bir sokağı,

Zora koşulmuş vakitlerimde

Bir ada çizdim hamursuz kağıtlara

Ahşap evler çizdim cumbalı

Gülümsedi aralık pencerelerin,

Bardakları bir içimlik sulu kadınları

Gülümsedi mandalsız dış kapıların,

Asma kilitleri

Dem tuttu rızkı tövbe kumruların,

Martısız çatıları

Aylardan herhangi bir aydı,

Tık nefeste

Günlerden herhangi bir aheste

İki düş gördüm hiç görülmemiş...

Aşk sarf-ı nazardı

Hüzün deli divane

Ücram sus pus öylesine

Mecalim yorgun

Melalim solgun

Şiir öğüttü dünlerin azı dişleri

Harmanlandım... Savruldun

Dokundu tüm hayırların kıvrım yerlerine,

Eveti müphem elim

Canımı yaktım iki kibritlik

İslendi netameli tenim

İçlendim

H/islendim

Törpülendi zamanın gelmişi, geçmişi

Acıdı tırnaklarım

Kesilip ,atılmalara direnirken,

Uzayan heveslerim

Yârlandım...

Darlandım...

Boşalttı doymuş paragrafların

Son satırlarını ,

Var eden Rabbim

Çiğnedi sessiz harflerin sessizliğini,

Tövbeli secdegahım

Seslilerini yuttum

Yeşil tuttum

Aminledim bir alfabenin,

Son ünsüzünü hicretime

Allah'a ısmarladım

Yalnızlığımı örtündü,

Etekleri gıybetli kadınlar

Saklandı kendimin arkasına,

Utangaç kuytum

Şemsiyeleri ıslandı şehrin

Bir rahmet

Bir rahmet

Üçünden ben çıkardım,

Üç günlük dünyanın

Hiçlendim sonra çise çise

Bir damlalığın affına sığındım

Haddimi bildim

Sildim...

Darmadağıldım.

Suadiye/ Ekim 2013