Hiç Karanlığın Olmamış Senin

eğer

isimsiz ayları

sayısız yılları

gösteren takvimin yoksa

ve

yelkovanı

akrebi çalınmış saatler de

zaman sorgulanıyorsa

elektrik yanığı

et kokusu burnunda tütmemişse

bilemezsin

ben nasıl bir ömür tükettim çocuklarımıza

yoktan bir gelecek bırakmamak için

ve

bir gün ansızın

bir bebek

büyümüşse yoklukta

kıvır kıvır saçlarına

adım atışlarına

özlemle yanmamışsan

zannedersin ki

içsel yalnızlık

zannedersin ki

mutsuzluk

oysa ne kadar hafif kalır

bu umursamaz söyleyiş

yastığına her başını koyuşun da

odanın kapısını kapatamamak

gün ışımadan uyuyamamak

nedir bilmezsin

sıradan bir cümledir...

''yalnızlıkları doldurmaya çalışmak''

eğer

isimsiz ayları

sayısız yılları

gösteren takvimin yoksa

hiç karanlığın olmamış senin