Hiç Şehir Görmemiştim Ki...

Sana bu şehirden sesleniyorum

Karanlık kaldırımlarından

Issız köşelerinden bu şehrin

Adımlarım ürkek bu yılan şehirde

Korka korka atıyor yüreğim

Sensizliğin korkusu hükmünü sürüyor hala

Hala sana dönebilme umudunu taşısa da yorgun ayaklarım

Hala seni tekrar görebilme sevdasında olsa da bu ölü gözler

Nafile...

Bu şehre ilk adım attığımda seni geride bıraktığımı/

Nerden bilebilirdim ki...

Nerden bilebilirdim ki bu şehir

Ruhumu çalacak

Ayağıma prangalar takacak...

Beni kendisine mecbur ederken

Sensizliğe mahkum edecek...

Nerden bilebilirdim

Hiç şehir görmemiştim ki...