Hiçbir / Şeyin Hikayesi

söz yoksuluyum

uğraksız yarımadanın

ücra bir köşesinde.

üşümelerim aylarca

doymuşluğum yıllarca

sabahın karanlığına

- ah,

radyodan yükselen melodi olmasa

silüetim sorulur suya...

elinden tuttuğum sürgün umutlarım

barikatlı yolların kalbine benziyor

beti benzi soluk bu dünyada

yine de

- ısrarım üzerine -

güneşin arka bahçesinde

kendi dudaklarını törpülüyor

buruşuk özlemlerim

aklımın izahı olmadığından

size güveniyorum biraz da

insan olmak, deniyor buna

hiç tanımıyorum sizi oysa

ortak bir hikayemiz olabilir mi

hiçbir şeyle ilgisi olmayan

önemin hiçbir şey olduğunu kanıksayan

aramızda

etrafımızda

bir boşluğa dayanan

cümlelerin intiharıyla...

artık

hiçbir şeyin

her şeyiyle anlaşmak gerek:

beklenen sonun

sonunu gören cümlelerle

bir hikayeye başlanmıyor

başlansa da, varılmıyor sonuca.

H. Korkmaz

Nisan 2025 Sthlm