Hicran Baharı

Ben daha genç bir

Fidanken

Dağlara tek başıma

Hükmederken,

Çıka geldin ıssız vadilerden.

Esen rüzgara karşı

O asi saçların

Bir aşkın habercisi miydi

Asil kadın ?

Cebinden çıkarttığın

O keskin çakıyla

Bir kalp çizdin

Gönlümün ortasına,

Adını kazıdın.

Söyle,

Bana hiç mi acımadın?

Madem bırakacaktın beni

Zalim dağlarda

Bi başıma,

Ne diye dağladın

Sana çarpan kalbimi

Kızgın bıçakla ?

Özleminle

Kanadı yapraklarım,

Güz oldu

Yağmurlarla ağladım.

Ben zaten yanmışım

Senin aşkınla,

Kış geldi

Ayaz yapar bu

Hava da.

Yansın senin uğrunda

Geriye kalan küllerim,

Üşümesin

Beni yakan ellerin.