Hicran Sürgünü

Kırıldı kanadım dönmüyor çarkım

Sokak kedisinden kalmadı farkım

Dağıldı nedensiz ah evim barkım

Bunca hatırayı nasıl da yaktın

Bütün bu olanlar oyun mu söyle

Nasıl da unuttun maziyi böyle

Ne kadar mutluyduk oysa vaktiyle

Nefret eder gibi manalı baktın

Derdinden eriyip bitti bu ömrüm

Seni düşünmekten oldum kötürüm

Her zaman haklıydın bendeydi cürüm

En ufak şeyleri kafaya taktın

Asla dinmesin mi gözümün yaşı

Basmam mı gerekir bağrıma taşı

Hatırlandım yalnız her ayın başı

Yaptığın ne varsa başıma kaktın

Hayalin ufkumda dolanır her an

Seninle dopdolu olduğum mekân

Yüksek bir yerden mi geldi bu ferman

Çılgın bir sel gibi nereye aktın

Seğmen hükmün geçmez savrulan yele

Ne yazık bu sevda döndü bir çöle

Acıklı hâlimle düştüm ben dile

Sınavı kaybettin sınıfta çaktın