Hüzün Yaprakları

hasretin, yine estirdi rüzgarını

döküldü dalımdan hüzün yaprakları

kuş oldu, göç etti gönlüm

birden buz kesti buraları

ben yine içiyorum biliyor musun

yine götürüyorum rakıları

ancak böyle avutuyorum kendimi

böyle diniyor kalbin acıları

nedense hep bu zamandır ağladığım

hep bu zamanda alırım ilhamları

masamda mey, elimde kalem

hıçkırıkla yazıyorum bu satırları

biz boş yere yitiğiz anladım

yok yere tükettik yılları

ben sana sade aşkla bağlıydım

sen... neyse... karıştırmayım oraları

rüzgar salladıkça zayıf dalları

bak, savruluyor hüzün yaprakları

sen uzakta, ben senden de uzakta

şerefine kaldırıyorum tüm bardakları

07/04/2006