Hüzünlerimdeki Dem

bir bakmışım

yokum

gözlerim açık mı kapalı mı

onu dahi bilemiyorum

ebedi yalnızlık ne

çare

verilmiş artık son soluğum,

can damarımdan uçup

gitmiş

ruh dediğim neye

kani

aforoz olmuş tüm

umutlar

yalanlar da hakikatın öz çekimi,

üç cepheden geliyor

zaman

fark etmiyor hangi han hangi

mekan

tut tutabilirsen karşı

gel

ellerim kelepçeli sevdam dayan,

külfetimi sorma

desem

yaşanmamışlar nasıl ölçü olur

can tanem

bir varmış bir yokmuş masal

misali

geriye kalanlar tek hüzünlerim de ki dem,

hep mi gideceğiz avucumuz

boş

göçmelerde ki çümbüşe

niyaz

kır belini ali dayı

kır

sonbahardayız ne şeftali kaldı nede kiraz...

(Berlin,12.10.2017)