İçimde İstanbul Ağlıyor

Hayalin değdikçe gözlerimin en ıslak köşesine

Her bakışımdan biri

Hasretine görüş günü yâr...

İki damla asılıyor

Kirpiğimin zembilinden

Acıya bulanıyor tüm gülüşler

Sancısı afilli...

Kırılıyor sesim

Sesine dokundukça

K/anar gibi...

Boğazımda kördüğüm

hıçkırıklar

Ağıt oluyor suskularıma

Söylesene sevgili

Ağlamakla diner mi

Bıraktığın acılar?

Hani çok büyük sevmiştin beni ...

İçimdeki ağrıdan bu ağırlığım

Ne yapsam gidemiyorum senden

Yokluğunu düşürdüğünden beri

Yoldaş diye yanıma

Haroşa geçiyorum

Sensizliğe varan tüm yolları...

Adınla başlıyor

Kırkbeşlik tüm plaklar

Aşkın kayıp notalarında

arıyorum seni...

Yas tutuyor içimde

Birlikte dinlediğimiz tüm şarkılar...

Seni yazıyor kalem

Ucu yanık kağıtlara

Yıkık dökük duygular

içimi sızlatıyor

Aşka galip ayrılıklar...

Yürek!

Namluda kör kurşun

Hiç mi acıtmadı seni

Canım dediğin canı

Kanadından vurmak...

Havaya

Suya

Toprağa değil

Yüreğe düşürdün zemheri

Ah vefasız yâr...

Tenim üşüyor

Ruhumun sokaklarında

Kaldırımlarıma sis çökmüş

İçimde yanarken koskaca bir İstanbul

Arkamdan ağlıyor

Bir cumartesi...

Metruk sevdamın ahları

Küskün sevmelerime

Fikrimin boynu bükük

Zikrimin gözleri kör

Dil ahraz

Dök içini

Berduşluğumun kesiğinden yüreğim

Yokluğunun masasında

Sensizliği sek içmek

Bilir misin yâr

Ne kadar zor...

'Seversem ölümüne severim '

derdim

Anlasana be adam

Ben sensiz ölüyorum

Annen gibi

Derinden saracaktım ya hani seni

Ah!

Canına yandığım

Neden

Kahrolası kollarım

Boşluğunu sarıyor...

16.04.2011

Cumartesi gecesinden ...