İkinci Fasıl Şiiri - Talat Özgen

insan olmak çok

zor

umuda koşan

yolculukta..

diken

taş

sis,

çukurları

cabası sanki..

kalbura basmaları

aşmak

imkansız gibi..

zincirlenmiş beyinler

zehirin ötesinde

güzelliğe meydan

okumayı

marifet sayıyorlar..

kıymetin

değeri

nerdeyse

yok

gibi..

niye

emek vermek,

varken hazıra konmak..

cennet

dahi

bu fikrin bir mahsülü..

gel keyfim gel..

birde

oku

güzel

bir gazel..

mesela tövbe gibi

işi garantiye

alma şekli..

daha

neler yazılmaz

neler..

bunlar zembille

gökten

inmediler

ki..

kabahatımız

özürümüzden çok daha

büyük,

çünkü biz

insanız

aşağıdan

biz

kendimizi

öyle sanıyoruz..

sandıkta

elde ettik

bir

hiçten

bir

yok..

boz boz harca..

yeter bize ömür boyu..

burda bitmezse

iyi

var

öbürü diyorsak..

bizim

masalımızın

ikinci

fasılı...

(Berlin,01.11.2014)