Illuminations

_argın yalnızlık

ters kelepçeyle bağlı

düştüğü akıl çukurundan çıkamaz artık

içerde sular yükseldiğinde

bir güvercinin kanat çırpmasıyla dalgalar oluştu

nisanda yanıtsız mektuplar gibi

hiç vazgeçmedi yeryüzünden ifrit

yiten ve giden bütün şarkılar saz yangını serende dalgalanıyor

sürülerin başına geçmiş kör rüzgar suçluluk taşıyor

_nefesimi tutmalıyım

saklansam annem ağlar

gökyüzünden maviye kessem kanı toprağa veren kızacak

tek başına yaşarım bende kendimi

keşfedilememiş son göl gibi sessizce uyurum

aşk yaşamdan vazgeçmek değilmiş derler

güneş gibi öldüğünde aydınlanır belki günlerim

ramak kalır belki de bir us'a

belki de dünyaya katılan eksik bir kalır

_son ihbarımdır

ağır gökyüzünün kuş kayıtları da yanlış

üstümde kelepçe üstüne kelepçe

anlatıp durdum derdimi yıllardır dilsiz albız'a

çile çekip desenler işlenmiş bedenimle

son tahlilde

kırık dişler gibi çürük ağaç gövdesinde büyüdü bunlar

kestirmeden anlatayım

dağ kırıkları taşlar eksilen bedenleriyle zamanı vurduğunda

_bileğim kırıldı

ellerim su topladı

acile gittim dün gece

sabaha kadar arka bahçeye börülce ektim

ancak bir yörük anası kurtarır beni

belki de kahrımı okşayan bu kadın olur

elden başka ne gelir kaya kibarlığında

sabah ezanı ile yorgun ayrıldığımda bu kuyudan

barak olup ormanlarda gezeceğim