İmge

dar uykusunda,

imge avında, ozan.

yığılmış şiir borçları.

vurulup düşen ilk imgeyi,

kayan bir yıldızı yakalar gibi,

yakalıyor terli parmak uçları,

koyuyor, eski bir şiirden arta kalmış /

karalanmış / bir kağıdın

boş olan, baş köşesine.

başı, yastığa yorgun düşüyor.

dize olmanın sancısında,

sihirli bir tohum gibi imge.

etrafında sıradan kelimeler geziniyor.

bir şiir büyüyor,

kendi travmasında.

umrunda değil, gecenin;

ne şiir, ne ozan.

cilveler önce / sonra..

tutuluyor imge,

umulmadık bir kelimeye.

birleşiyor: ilk dize..

sonra çoğalımlar..

sonra gene / sonra gece / sonunda..

şiir, gecenin ilgisini çekiyor,

eriyor içine / sessizce.

şiir, gecenin umurunda..

ozan değil..