Incir Tadında Sevdalar

Kulak ver sesime

Ey uygarlığın sembolü

Cennet bahçelerinin kutsal ağacı.

Cemreler bir bir düşerken

Hava'ya

Su'ya

Toprağa.

Bak

Ardımızda kaldı

Bitmez sandığımız kara kışlar.

Sabret Üç şafak sökümü daha.

Yeşiller sende

Maviler bende boy verecek yeniden

Geçmişten geleceğe.

Sen sadece sûkut et ve güven bana

Omuzlarımda aciz devlerin

Günahlarını taşıyor olsam da

Sanma kızılca kıyamet mahşerlerdeyim.

En az senin yaprakların kadar

Taptazedir benim düşlerim,hayallerim

Yasaklı sevişmelerim.

Sanma ki aciz

Sanma ki müdayim gecelerin bekçisiyim.

Her Şafak sökümünde

Yükselirken ilahi nidalar arşı alaya

Ben acılarımı sabır mihenginde törpüler

İncir sütü ile beslerim.

Kirpiğimin her birinde bin dervişin ahı var

Hangi ferman dokunur

O yârin bakışlarına söyle.

Okyanuslara sığmayan sevdamı

Bir incir çekirdeğinin içine gizlemişim ben

Sanma ki nefsanidir

Zeytin ile incirin sevdası.

Kelebeğin ömrü kadar kısa olsa da vuslatlarımız

Bir gecenin koynunda

Bin geceye gebedir umutlarımız.

Dört mevsim her gece

İncir tadında sevdalar büyütmüşüm yüreğimde

Sonumu hiç düşünmeden ateşe yürümüşüm belki de

Olsun ne çıkar

Eylül bakışlı o yâr gelmese de

Senin koyu gölgenin altında yâri beklemek

En mukaddes andır belki de.

Anla işte Ficus carina

İncir tadında sevdalar büyütmüşüm yüreğimde.

Ficus carina... İncir ağacı