İnsanız Işte

gerçeği

kabul etmeme zorunluğumuz

var gibi

tersten esse

de

zaman,

bilsekte

bir işe yaramıyor yalan,

ne

eylersin işte

ismimiz

insan,

her şey işine geldiği

gibi

yıkılsa da

dünyan...

çaresizliği kılçık kaçmış

umuda,

yağmurlar yağsada çöllük

hat safha da,

gönüller yasta hüznün

en üst

katın

da,

cana canan derken bile

şüphe götürmezler

darağacın

da...

soluk ver desem

de

vermezsin

ey

zalim,

sanki her an hazırmışsın

gibi olmaya

katilim,

sevmek olsa

da

dermansız derdim,

yine

de

hediyem olsun sana

son

nefesim...

aklın da olsun

hep

varsam varsın yoksam

yoksun,

ikilem içinde kalmış

sanma

ki

kulun,

teslimiyeti en büyük suçu

esaretin

kendisini kaybetme uğruna bile

selametin...

karalar bulanmış

tüm

zindanlara,

kah orada kah burada

kah

yokluklar

da,

belki alkış tutuyorsun

en büyük

kahkahalar

da,

unutma

ki

insanız biz

satarız hiç ummadığın bir

an da.....

(Berlin,10.09.2015)