İnziva

örse de talihimizi tarihimiz

örse yatırıp kızgın ateşte dağlasalar da alnımızın terini

cem-i cümlemizin cümlelerine çekilse de zincir

kütükteki mürekkebi soldukça adımızın

soyacağımız yokken

soyulsa da kabukları soyağacımızın

körkütük kesilse de

buğulu gözlerimizde neslimiz

kor közde haddelenmiş kör bıçakla

lime lime etseler de etimizi

sararmış dişlerimizi köreltse de tütün

ölümlere buz kesilse de ciğerlerimiz

solmuş düşlerimizi paramparça doğrasa da

her yeni doğan güneş

bezenerek kanlı beze sarsalar da ruhumuzu

defne ağacının dibine defnedip bahtımızı

yine ve inadına

gıcır gıcır hayal sürerken ekmeğimize

gıcırdayan bir yolculukmuş meğer

bize bahşedilen günler

hevesle çıkılan bu yolda yığılıp kalmak

tükenip toza bulanmak

göz göze değmeden

karşılıklı demli bir çay içilmeden

şu mahşeri kalabalığa karışıp

bir başına yalnız kalmakmış inziva