Iskalanmış Bir Hayaldir Mutluluk

Gözümün dolu savaklarına tutma gövdeni, üşürüm

Mevsimler çığ olur, aşkın düze iner mor dağlardan

Karanlık bakışlarınla süzme beni, sesim seni karşılar

Tutun özlemin gecikmiş katarlarına, hıçkırıkta raylar

Yorgun gönlüme ser gövdeni, yaşanmıyor sevdasız

Yaşamın titrek hıçkırığını süpürmekte çöpçüler

Omurgası kırık bir düşünüşün kamarasında adam

Sıkışıyor yüreğim, gözümün bebeğinde aşk üşüyor

Zamansız bir yağmur ansızın bedenime yağıyor

Korkuyu sallıyorum dizlerimde, düşlerim vesikasız

Herkes kendi ülküsünü saklıyor masum yüreğinde

Her sabah umudu kazıyor insanlar aşkın kabuğuna

Sevinci uçuruyor bir çocuk, kurumuş yaş yanağında

Ucuz bir düşünüşün tütsüsü dolanıyor aynalarda

Akvaryumda balık boğuluyor, yaşamak hesapsız

Unutuldum helal sevişmelerin yaylı yataklarında

Çocuklar büyüyor yaşamın topraksız sokaklarında

Mor patikalı dağları arıyor adam, gövdesinde aşk

Y/alaz bir ağrı yüreğinde, yaşamak firari bir düş

Iskalanmış bir hayaldir mutluluk, kendine yal/ansız

İçimde gülümsüyor bir resim, albümde hüzünler

Unuttuk birbirimizi sevmeyi, dünde kaldı seviler

Kendi dam/arını arıyor umut, ömürde çentikler

Sitem hicranın çekmecesinde, peşrevde eller

Mağrur bir sessizlikmiş gözyaşı, aşk hep riyasız

Hikayesi: Rüzgâr çıkrığıyla derinlerden çekilen suları içmek gibidir hayat, yaşam arzulu yüreklerimizi güneşe serince. Her tutunuş bir nasır bırakır elde ve biz tutunduğumuz aşkların güvertesinden mutluluk serperken denizlere. Duraklamasız bir coşkunun basamaklarına varınca nefeslenir, bir yukarı, iki aşağı düşerken yaşamın dikey limitlerinden sarılırız hüzzam şiirlere. Aşk düşünüşümüz, ruhumuz buruk gülüşümüz ve yaşamak da sancılı sular gibi sonsuz yükseklerden toprağa dökülüşümüz olur..