Islaktım Ben
Linç edilmiş adamın
Türküsüydü dilime peydahlanan
Islığım dudağımda uğuştu
Ayaza karışık
Korktum
Korkuları ,sebepsiz karanlıklardan
Çakallar uludu gülüm
Hapsedip bülbülleri mahzene,sabahlara kadar
Tanrı'ya sığındım
Tanrı'da yalnızdı benim kadar
Beni pay ettim, avuç açtım
Nisan yağdı,tırnaklarım ıslandı
Oysa ıslaktım ben akşamın alacasından kalan
Gözyaşlarımdan
Linç edilmiş adamın
Türküsüydü dilime peydahlanan, korktum korktuğu kadar
Ağladım şafak gözlerimi aydınlatana dek
Geceden ürktüm
Seccadeler altına gizledim düşlerimi
Avuç açtım
Ya anlamadı
Ya dinlemedi
Ya duymadı
Ben ışık dilendim
O yağmur silkeledi üzerime,buluttan arta kalan.
Islandım sırılsıklam, toz duman... Oysa ıslaktım ben akşamdan.