Issız Bir Mezarlıkmış Aşk

Ruhumun yaşlı sedirinde hüzün çaydanlığı

Ne zaman rüzgâr çıksa anılarla kanıyorum

Güneşin haylaz ısısında gönlüm üşümekte

Gözlerimin ufkundan kayıyor acı hatıralar

Hangi düşün seherine böylesine tutkunluğum!

Gönlümün yanık örtüsünü kim alacak üzerimden!

Hangi bahar bakir fışkınlarla kapımda bekleyen!

Umudun kandili tükeniyor, huzurdur istediğim

Toprağa şefkat ektim asırlardır, gönülde güz

Buzlar kırdım bekleyişlerle, sözlerimde gürz

Özlemin rengi neydi unuttum, sabrım sus

Ruhumun doruğunda bir kadın, kusursuz

Yorgun kanatlarımın retinasında kırık dalgalar

Hüzünler kemirdi göğsümün umut kayalarını

Ölüler geçiyor sularımdan, usumda hıçkırıklar

Issız bir mezarlıkmış aşk, yasaklarda sevdalar

Dışarıda yağmur, ıslanmış çimenlerde sisler

Yalnız bir patikadayım, geçmişimi tarıyorum

İçimdeki yoksul iniltilerle geceyi geçiyorum

Eski bir trenin vagonunda sana geliyorum