İsyanlarım Yakındır /Cesaret Edemem

Yavaş yavaş kapıyı açtım ve uzaklaştım

koşar adım çıktığım merdivenlerden sürünerek çıkıyorum

İsyanlarım yakın

Şimdi infiallerle yaşayıp cürümlerimi sayıyorum

Dimağım bulutlu dağ başları gibi rutubetli ve serin

Çehreme düşen bu yorgun düşler dünden kalma

Karanlık dehlizlerin içinde kayboluyorum

Ve bir mum ışığı bulanık harelerle titrek titrek

Belli belirsiz aydınlatıyor yorgun düşlerimi

Yolumu aydınlatan bu ışığı ihtiyatle tutuyorum sönmesin diye

Yürek yangınım gibi itaatle sakit ve mazlum ram ediyorum önünde

Müteesir ve meyus etmeden mağrur duygularımı

Merhamet ve rikkatle yüreğimi ezmeden

Ne isterse baş eğmeğe razı mazlum ve mahsun

Meydan okumaya cesaret edemeden

Gizlerle dolu bu kitabeye tapıyorum

Melek...