İtiraf Etmesende

itiraf etme sevdiğini

tek kendin bilsen dahi bu bana yeterli,

dum dum kurşunuyla vurulmuş yüreğim

ona bile razı,

neylesin

çaresizlikten kıvranırken...

derdi kervan yaptım

kahırlara inat,

diz çökmüş

olsada yarınlar,

zem zem suyunla yıkanmadı

ki

şu

zaman,

arınsın geçmişinden tazelensin yeniden...

gül bahçesinden gül toplamak

isterdim aslında,

hüznü yasa

terk ederek

kanatlanıp

uçmak

bohçalamak güneşi

güzelliklerle kucaklaşırken...

ama nerde,

bu bir hiçe kurban olunmak galiba

ters yönden esen rüzgarlarda

çark paslansa ne

ne gezer

bu

saatten sonra,

ne bir gelen olacak nede bir giden...

ah bir de fısıldasan kulağıma

o

iki kelimeyi,

dünyanın bir cennete dönüşmesi

mucize gibi olmaz

olur ta kendisi

hayal misali,

yalana

bir çerçeve yaptım

içinde sen dışında ise yine ben...

gözler dalmış göçüyor çok uzaklara

bir teselli arıyor

yokluklarda,

bildiğim tek şey

sevmek en güzel dua

düşmiyecek hiç bir vakit

ne

dilimden ismin

nede yürekten sevgin

ararken bakışlar yanarken hasretinlen...

(Berlin,15.04.2017)