İzsiz Veda

Eylül ayında

Bir gece ansızın

Uzanmak isterim denizin karanlık koynuna

Umarsızca sarılarak Dalgalara

Uyumak isterim son defa

Ve bir sabah..

Balıkçı teknelerinden salınan

Umut ağlarına takılsın bedenim

Yosunlardan taç olsun Saçlarımda

Son nefesime martı çığlıkları eşlik etsin

Son gözyaşlarımı deniz silsin

Sahildeki izlerimi rüzgar süpürsün

Bulutlar ise Ruhumu bensizliğe uğurlasın

Bir daha

Bir ses , bir gölge

Hatta düşte bile olmayacağım

Zaten hiç olmadım ki.

Sen yeni güne uyandığında

Hayır ,hayır...

Sakın yanlış anlama

Sadece izsiz bir veda bu sana.

Son defa...

.......................ENA.