Kafiyesiz Yaşam Notları / Deli

Sarmaşıkların arsız dokunuşlarından sebepli gülüşler asılı bıraktım kapı girişine.

Ahşap merdivenlerin gıcırtılarına sinen hayatları düşünüp,

İhtiyarlığımın kucağıma bırakacağı

Kedi mırıltısından sebepli yalnızlıkları düşünüyorum şimdiden.

Erken mi dersin bu mevsimde ölümü g/özlemek?

Aşklar biriktirmiş bir fahişenin

Saatlik mutluluklar yarattığı bedeninde beliren

İhanet emarelerini düşündükçe içim sızlıyor.

Şakağıma dayadığım son tebessümle

Canıma kastedeceğim.

Bahar akacak damarlarımdan incecik

Hasretimle kavilli dokuz tahta altına gömüleceğim.

Bitecek en can alıcı noktasında sonunu merakla beklediğin hikâye.

Gazete manşetlerine taşınacak cinsten bir çığlık olacağım zihninde

Kucağımda yeni doğurduğum ölümle

Eteğimden çekiştiren ecinnileri emzirdiğim güne lanet okuyacağım

Ten dokunuşa hasret

Soğuyacak nice zaman sonra.

Soğuk bir bedenin peşinde dolaşan

Leş yiyene dönüşeceğim.

Sıfatsız bir gün daha doğacak

İğfal edilmiş bedenimden

Ölümün himayesine vereceğim yetimliğini gerekçe gösterip

Hâkimiyetsiz mahkemelerin

Soğuk duvarlarına vuran bir mübaşir sesi olacağım

Şiddetli geçimsizliği gerekçe gösterecek bir davanın

Sonuçlanmayan celsesi olarak

Ruhsuz bir kâtibenin parmaklarının ucunda dolanan zapta

Gerekçe olarak sunulacağım.

Ve hayâsız bir mevsimde

Hayâsız bir ruhun

Edepsiz isteklerine tıkayacağım kulağımı.

Kuyular açtığım düşlerime

İlk taşı ben atacağım.

Aklı olan varsa çıkarsın bakalım.

Mart'2010 Aydın...