K.ağıt K.esiği

burda düşler sevgiyle yürümüyor Osman

elãlem ne der bilmiyorum
yani yabancılar
yani başkaları
yani kibrit kutusu kadar el gün
kartvizitli üç hissedar
kulağımda t.el.kini hava cıva sıkan
kem küm edip yakama y.apışan herkes
yani iti anıp çomağı hazırlayan
birkaç sepet kirli çamaşır
birden çok ama ondan az
mezarında ters dönmüş beton ç.akıl
Leo’nun kahraman üçlemesinde
kara delikten firar eden anti hero
benim de yarasından öpmek istediğim
göğsümde bir tomar k.anıyla ölü var Osman

herkes üzer çocukluğumu
sen orda gıy gıy bıy bıy
sonbahardan kışa değin
gardını düşüren sürgün kasımpatı
bir üflemeli ç.algıyla
acımızı tazeler Osman
kemanın dert otağı
rapçi ağustos böceği
işportacı road triplere karşı
ölülerle taraftar keyfimin kãhyası


kalbimiz sokağın başından duyuluyor Osman
koltuk değneği yapmışsın kalbine kalbimi
biz o y.arayı çoktan geçmiştik
bir sürü tereddüt tahayyül
eline elimdi omzuna başım
lastik gibi çek nereye çekersen
neden olmasın tatlım

baktım ha duvar

ha bizim Osman

bana dikenli yollar

kuruttuğum çiçekler

tutunamayanlar için

acısıyla, yarasıyla

♧m.g♧