Kahırlar Diz Çökmüş

kahırından ölen bir talat vardı

seni sevdi desem inanırmısın

gelip geçen zaman ömrünü yedi

hiç gülmedi desem inanırmısın...

mutluluğun adı çıkmıştı aşka

kalacaktı kaldı hep gözü yollar da

nerden bilecekti zamansız sevda

ferman dinlemez ki gönül bu canda...

akıl mantık çarkta neylesin yürek

özlemler aç susuz yokluğun demek

alınan her nefes hasrete kürek

dermansız derdine daha ne gerek...

bir varmış bir yokmuş sanma ki masal

yaşananlar değil rüya ve hayal

hakikatla gerçek tutunacak dal

daha ne istersin vakite bal çal...

sevilmek bir lütuf canana dahil

olmasa da yarın bugüne kefil

nerden bileceksin hüzünler sefil

kahırlar diz çökmüş gözlerini sil...

(Berlin,26.03.2015)