Kahrettim Feleğe

Kahrettim feleğe ben bu hayata

Boş yere kendini üzmesin demiş

Son çare kendimi verdim sanata

Hüzün dolu mizah çizmesin demiş

Yazdığım şiirler zoruna gitmiş

Sitem dolu sözler yazmasın demiş

Her kimi sevdimse terk edip gitmiş

Deyip, deyip kendin üzmesin demiş

Beddualar ettim hem de kaç kere

Gücüme gidiyor etmesin demiş

Ömrümü harcadım hem de boş yere

Diri, diri kabrim kazmasın demiş

Terk ettimse eğer bir sebebi var

Sevenin halinden bir seven anlar

Çektiğim acılar hem dağlar kadar

Dağların suçu ne, kızmasın demiş

Yazmayınca kader elden ne gelir

Sevip ayrılanlar çok iyi bilir

İster Mecnun, ister Ferhat ol delir

Kuytu bir köşede sızmasın demiş

KANDEMİR çaresiz hayat yolunda

Allahım şu kalbim kaldı kulunda

Sarardı umutlar soldu dalında

Savrulup yollarda tozmasın demiş