Yalnızlığıma Sarıldım Bu Akşam

Yalnızlığıma sarıldım bu akşam

yalandan bir türkü tuturdum,

ellerimde kırılmış binlerce umut

yıkılmış binlerce hayel..

sevdam içim de bıçak gibi ,

dudağımda yalan bir gülücük..

yalandan bir öpücük

acımdan gözüm dönmüş

yokluğundan gündüzüme küsmüş..

güneşi düşman bellemiş ,

bu beden artık benim

kan kırmızı gecede

Yalnızlığıma sarıldım bu akşam,

Yatağım tabuttum oldu.

Çarşaflarım kefenim oldu

Kan kırmızısı gecede..

Akşamlar yok oldu..

Miskin bedenim sensizliğe doydu.

Gel artık be adam gel !

Sonunu da ben buldum,

Gecenin koynunda..

Sonunda sen oldun,

Damla Damla..

Yalnızlığıma sarıldım bu akşam,

karanlığın içinden kurtarmıştı onu,

girdabın koyusundan kurtarmıştı,

gözlerinde deryanın en sitemi,

ellerinde acının en büyüğü..

masumdu oysaki..

tek kelimeyli sancılıydı..

buruktu ama onunda acısı vardı,

onunda sitemi vardı dünyaya..

yosun tutmuştu gözyaşları..

umuduna merdiven dayamıştı

yorgununluğun verdiği acıyla.

.

yalnızlığıma sarılacağım bu akşam

Uzaklardan gelecek sesim

Sonbahar gibi acı yatarken..

Ne olduğunu bile anlamıycaksın,

Hırsız gibi kaçacaksın polisden,

Mahşer günü geldiğinde,

Hesap veremeyeceksin.

Sonbahar gibi

Şiddetli olacak ağrıların

Ve sen kaybolacaksın yalnızlığın sırtında.

Yalnızlığıma sarıldım bu akşam

Matemine döneceksin beklide.

Bulutlara bakamayacaksın masumluklarına.

Daha dün gibi gelecek ayrılık,

Daha sen gibi.

Yağmura tutunurdun saklanırdın arkasında..

Sobelemeye mecalin olmazdı,

Ebe olmayaysa hiç !

Rıhtıma sarılacaksın o vakit,

Liman arayacaksın ya da koy..

Bulabilcek misin beni.

Bulabilcek misin bedenimi

Bak sana bu son şiirim,

Son mısralarım..