Kahve Telvesinde Bırakılmıştı Mazi

Sabah uyandı

Yanında yoktu

O akşam

Yatarken yine yanında yoktu...

Dediğini yapmıştı

Sessizce çekip gitmişti sonunda

Sevdası üşüdü

Yataktan kalktı

Yaşadıkları sürünüyordu tabanlarında

Kanattı

Yıkandı

Teninden akmadı acıı

Ayrılık ağır

Çöktü çökecek

Yüreğinin çatısı

Ela gözler inatçı

Oysa

Ne çok sebebi vardı

Bu ne mutsuzluk

Tanrım!

Ne zaman başlamıştı?

Gözlerdeki buğu

Kulaklardaki ıssızlık

Dillere mühür vurulması

Ne zaman?

Sönmüştü tendeki ateş

Ve

Ne zamandı?

Adımların ışığa korkaklık tavırları

İkisinde

Flu

Sevgileri mi yorulmuştu?

Bilemedi

Oysa

Akşamsefaları nasıl beklerse akşamı

Öyle beklerdi onu sabırsız

Kahve köpüğü gibi sönmüştü

Telvesinde bırakılmıştı

Mazi

Kararsızdı

Dönse ne derdi?

Dönmese ne yapardı?

Karar verdi

Sevdası olmalıydı

Kısacık

Sapsarı

Saçlarının rengi....