Kaldırımlardaki Çığlıklar

yansıyordu hüzünler

kentin

ıslak kaldırımlarına

ay ışığında

bastıkça taşlara

tırmalıyordu kulakları

gündüz dökülen

acıların çığlıkları

bir bir çekilirken

ıssız sokaklarda

karanlığa perdeler

acıların girdabında

boğuluyordu caddeler

öteleniyordu

bir başka güne

hüzünler

mutluluklar

yürekler dağlayan

yaşanmamış aşklar