Kamburu Çıkmış Zaman

yalanlara meze olmuşum

şu dünyanında kahrında

bitmiyor bitmiyecek

yinede aşkın bağrımda..

bırak geçsin ömür denen

yarınların koylarına

derdi muhabbet eyledim

senden gelen her anıma..

öptüm öpecek gibiyim

bir tutam umudun alnını

nerde nerde o günler

topladığım yalnızlığı..

hayal güzel rüya hali

içimde ki tebessümlere

teselliye bir mekan

sensizliğin sessizliğine..

her can canana muhtaç

kamburu çıkmış zamanda

kader denen kara bahtım

göz yaşlarımla kapında..

içeri buyur etmesende

dağları aşmış hüzünlerim

o günden bugünlere

gülmelere hep hasretim...

(Berlin,27.09.2014)