Kamburu Çıkmış Zamanlar Da

hayallerim o biçim

benim

hep seni

çiziyorlar

hep seni,

fotoğraflar halt etmişler

yanında

bi sağdan bi sola

bi aşağıdan bi yukarıya

bilmiyorlar bitmek nedir

sabahtan akşama kadar

akşamdan sabaha kadar

sanıyor musun

ki

yoksa

geceler arada kaynıyor,

hiç

boşuna heveslenme

hatta benimle konuşuyorlar bile

gecelerin sessizliğinde

suskun suskun

sakin sakin

yoksa

çekilir mi ki o ıssızlık

cadde cadde sokak sokak

düşerken tel tel

yollara karanlık

gölgeler öperken an ve an

yüzümü

ışıklar alarlarken gözlerimi

sonsuza giden

bakışlarım

da...

hayallerim belki bir in

içine kaçtığım

için de seve seve kaybolduğum

sen ile buluştuğum

belki de olacak olan

kalacak olan tek mekan,

top yekün umutlar

dökülürlerken

tek tek bir bir

yarınlara

yalnızlığım

da...

hayaller

düşlere mutabık

rüyalara mahsus

aslında razıyım

olsada siyah beyaz

canım ruhumda hapis

yapayalnız,

çizilen çizilmiş

yazılan yazılmış

bir tek sen eksiksin

bana

çiçek bahçesinde ki gül misali

bana tek kalan

sadece

ya sabır ya kahır

kamburu çıkmış zamanlar

da...

(Berlin,27.08.2016)