Kanatsız Bir Melek

koskoca bir zaman

çok gördü bir ömrü

yetmedi

almasına bir nefes

açmasını gözlerini

koklamasını

annesinin tenini

suçu

dünyaya gelmekti belki

kabahatı

kanatsız bir melek olmaktı sanki

boğarken

yaslar hüzünleri

aralamak dahi mümkün olmadı

umudun kapısını

penceresinden bakmak

görmek

renkli dünyanın çarmıhını,

başlarken bitmek

taksiratın kaderi desende

sanıyor musun

ki

beni teskin edecek

içimi sararken

gam

üzüntümü cilalarken sessizliğin feryatları

insan olmak böyle bir şey galiba

acı süprizlerle dolu

cenneti beklerken

cehennemle karşılaşmak gibi...

(Berlin,21.12.2017)