Kandan Kelimeler

içimde kuruyan bir mürekkep var,

sana söyleyemediğim her şeyi

yarım bırakacak.

seninle aramda

geceyi sol bacağına dolamış

bir karınca kolonisi var.

düşün,

hiçbirimiz varamadık birbirimize.

gökyüzümdün

kırık bir astronomi cetveliyle

ölçüyorum seni durmadan.

hiçbir takımyıldızına uymuyorsun.

sen kendi galaksisini kaybetmiş

parçalanmış bir hipotezsin.

içimde karanfil boyunda

intiharlar büyüyor,

her biri adı unutulmuş bir tanrıya bağlı.

sana yazdığım her şiir

gökyüzünün görmediği bir Venüs yarası.

sen göz çukuruma saklanmış

ürkek bir mitolojik isimsin...

şimdi sus.

çünkü kelimeler

kendilerini keskinleştiriyor yalnızlıkta.

bazı harfler dilin üstünde tırtıklı durur.

söylemeye kalkarsan

kanarsın.

ben kendime çürük bir saat arıyorum

zamanı geç göstermek için.

kimse bilmesin çünkü

senin ismini

camdan yapılmış bir ekmek arasına sakladığımı

ısırdıkça

dilimi kesen.

bir adam

evinin duvarlarına dünya haritası çizdi,

Atlas Okyanusu

tam kalbine denk geldi.

geceyi uyandığı yerde unuttu.

bu şehir,

sırtını kumaş boyasıyla yamayan

bir ihtiyarın cebinde kalmış

yanlış doğmuş bir gün gibi.

şimdi sus.

çünkü bazı kelimeler

çiviyle çakılır göğsüne,

sökemezsin.