Kandan Kelimeler
içimde kuruyan bir mürekkep var,
sana söyleyemediğim her şeyi
yarım bırakacak.
seninle aramda
geceyi sol bacağına dolamış
bir karınca kolonisi var.
düşün,
hiçbirimiz varamadık birbirimize.
gökyüzümdün
kırık bir astronomi cetveliyle
ölçüyorum seni durmadan.
hiçbir takımyıldızına uymuyorsun.
sen kendi galaksisini kaybetmiş
parçalanmış bir hipotezsin.
içimde karanfil boyunda
intiharlar büyüyor,
her biri adı unutulmuş bir tanrıya bağlı.
sana yazdığım her şiir
gökyüzünün görmediği bir Venüs yarası.
sen göz çukuruma saklanmış
ürkek bir mitolojik isimsin...
şimdi sus.
çünkü kelimeler
kendilerini keskinleştiriyor yalnızlıkta.
bazı harfler dilin üstünde tırtıklı durur.
söylemeye kalkarsan
kanarsın.
ben kendime çürük bir saat arıyorum
zamanı geç göstermek için.
kimse bilmesin çünkü
senin ismini
camdan yapılmış bir ekmek arasına sakladığımı
ısırdıkça
dilimi kesen.
bir adam
evinin duvarlarına dünya haritası çizdi,
Atlas Okyanusu
tam kalbine denk geldi.
geceyi uyandığı yerde unuttu.
bu şehir,
sırtını kumaş boyasıyla yamayan
bir ihtiyarın cebinde kalmış
yanlış doğmuş bir gün gibi.
şimdi sus.
çünkü bazı kelimeler
çiviyle çakılır göğsüne,
sökemezsin.