Kapkara Öyküler-4

Tavan arasında mezarlar gizli

Bir bulut serçenin falına bakar

Yürek yangınları sönerken sisli

Elinde bir kadın umudu yakar

Karalar bağlanır allar üstüne

Kocaman gövdeler dallar üstüne

Yananlar yakılan şallar üstüne

Kapkara selamlık neyine yetmez

Eşeği sürersin tarlan küçüktür

Bulguru döversin ter silmesinde

Bakarsın canları çoğu kaçıktır

Ölümde oynanır rol sahnesinde

Zalimin elinde aynalar varsa

Ektiği rezillik kendine karsa

Arsızlık sözleri insanı yorsa

Dost kervanları şanına yetmez

Sevdayı piç eden fallar aşkına

Devrilir saltanat ayağa düşer

Gözleri kurumuş düşmüş şaşkına

Aşkı damarlarda yürekte pişer

Hazan dillerini kıştan ütüler

Ağaçlar tülünü çeker güneşe

Hep haklımı çıkar zalim kötüler

Çiçekler renginde doluyor neşe