Karanlığın Koynunda
Karanlığın koynundayım yine bu gece,
elleri dolaşıyor boynumda,
duymuyor, görmüyorum,
dilsiz oldu bu yürek,
sessiz çığlıklarım var ama biliyorum,
rotasını kaybetmiş gemi gibi
ıssız bir okyanustayım şimdi,
umutlarım bir kibrit alevinden farksız,
yetmiyor ruhu aydınlatmaya,
ıssızlıkların kalabalığı oldum,
caresiz şimdi bu yürek,
duymuyor, görmüyorum.
Çaresiz şimdi bu yürek Duymuyor görmüyor
Tebrikler😙😕👍👍👍
karanlıkta görecek yüreğiniz var zaten...tebrik ederim
karanlığın koynunda güneşsiz sabahlara uyanmak nede zordur..
kutlarım yazan yüreği...👍😙
kibrit alevi bazen çok gerekir ama elde etsek bile bizi çabucak terkeder güçlüzlüğünden midir bilmem ama çok acelecidir🤐 duygu şiirin güzel olmuş ve akıcıydı özellikle beni etkileyen: umutlarım bir kibrit alevinden farksız, yetmiyor ruhu aydınlatmaya, 👍👍👍
avucumuzda tutmaya çalışsakta ve her seferinde kanatsa da ellerimizi yine de bırakamayız onu....
kutlarım...