Karanlık Bir Dehlizdir Sevda

Özlemin yapraklarını aşındırırken günler

Yüreklerinde kurgulu tafralarla öpüşüyor

Dönence vakitlerinde sevgililer

Nefes dil ararken dudağa

Eksik yaşanmışlıkları süpürüyor çöpçüler.

Yağmur ansız iniyor güneşli bir kente

Damlaya avuçlarını uzatıyor özlemler

Yanıyor içten içe kendini tüketen fitil

Dumanı göğsünde gizler olmuş satır

Söz susarken, konuşur fısıltıyla kahır.

Birazdan gölgeler de çekilir yollardan

Sebepsiz bekleyişlerini ufuklara yatır

Ömür yankılı bir gülümseyiş ne yapsan

Gülümsedikçe ah gülüm

Bilesin ki, hep kendini kanatır.

Eksik parçaları birleştirmeye çalıştıkça insan

Kaygılı bir öfkenin zindanlarına ışık vurur

Karanlık bir dehlizdir sevda

Kıymıklar batan yüreğimizi er geç kanatır.

Kaypaktır sonu olmayan düşlerin ruleti

Anlık coşkuların ertesine gün gelir

Hain bir gülümsemeyle kapanır

Yarımdır hüznün hacmi gülüm

Ne içine alır, ne dışarıda bırakır

Birikmiş sancıların adresini arama

Aşk rotası meçhul çıkmaz bir sokaktır.

Selahattin Yetgin